Moral stories: నిజమైన గెలుపు ఎక్కడ ఉంది?
ఒక అందమైన గ్రామంలో 'రాఘవ' అనే ఒక యువకుడు ఉండేవాడు. అతనికి జీవితంలో ఏదైనా సాధించాలి, ఊరిలో గొప్ప పేరు తెచ్చుకోవాలనే బలమైన కోరిక ఉండేది. కానీ, కష్టపడకుండా షార్ట్‌కట్లలో పైకి రావాలని చూసేవాడు. పక్కవాడు ఎలా మోసపోయినా పర్వాలేదు, తను మాత్రం గెలవాలి అనే స్వార్థం కొంచెం ఎక్కువే ఉండేది. ఒకసారి ఆ ఊరికి ఒక గొప్ప గురువు వచ్చారు. ఆయన గురించి తెలుసుకున్న రాఘవ.. ఆయన దగ్గరికి వెళ్లి, "స్వామి, నేను జీవితంలో చాలా త్వరగా ఉన్నత స్థాయికి వెళ్లాలి, అందరికంటే గొప్పవాడిగా పేరు తెచ్చుకోవాలి. నాకు ఆ రహస్యం చెప్పండి" అని అడిగాడు.
బంగారు నాణెం ఇచ్చిన గురువుగారు
గురువుగారు చిరునవ్వు నవ్వి, రాఘవ చేతికి ఒక చిన్న బంగారు నాణెం ఇస్తూ, "రేపు ఉదయం మన ఊరి పక్కన ఉన్న పెద్ద కొండ ఎక్కి, శిఖరం మీద ఉన్న గుడికి వెళ్ళు. అక్కడ ఒక అమూల్యమైన రత్నం ఉంటుంది. దాన్ని నువ్వు దక్కించుకోవాలంటే ఈ నాణెం నీకు సహాయపడుతుంది. కానీ ఒక షరతు.. దారిలో నీకు ఎదురయ్యే చిన్న చిన్న అందమైన పూల తోటలు, అద్భుతమైన దృశ్యాలు నిన్ను ఆకర్షిస్తాయి. అక్కడ ఆగిపోకుండా నేరుగా శిఖరానికి వెళితేనే రత్నం నీ సొంతం అవుతుంది" అని చెప్పారు. రాఘవ సరేనని ఉత్సాహంగా కొండ ఎక్కడం మొదలుపెట్టాడు. కొంచెం దూరం వెళ్లేసరికి దారిలో బంగారు రంగులో మెరిసే అందమైన పూల తోట కనిపించింది. "అబ్బా, ఎంత బాగుంది! కాసేపు ఇక్కడ విశ్రాంతి తీసుకుంటే తప్పేముంది?" అనుకుని అక్కడే ఆగిపోయాడు. పూల సువాసనలకు మైమరచిపోయి కొద్దిసేపు నిద్రపోయాడు.
చక్కగా నిద్రపోయాడు
మెలకువ వచ్చి చూసేసరికి సాయంత్రం అవుతోంది. హడావుడిగా మళ్లీ ప్రయాణం మొదలుపెట్టాడు. కొంచెం ముందుకు వెళ్లేసరికి దారిలో కొందరు అలసిపోయిన బాటసారులు కనిపించారు. వారికి సహాయం చేయమని ప్రాధేయపడ్డారు. కానీ రాఘవకు గురువుగారు చెప్పిన మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి - "ఎక్కడా ఆగకుండా నేరుగా వెళ్ళు" అని. అందుకే వారిని పట్టించుకోకుండా ముందుకు వెళ్లబోయాడు. అదే సమయంలో, అక్కడే నడుస్తున్న ఒక వృద్ధుడు రాఘవను ఆపి, "బాబూ, తోటి మనుషుల కష్టాన్ని పట్టించుకోకుండా నువ్వు ఎంత పెద్ద రత్నాన్ని సాధించినా సరే, ఆ గెలుపులో నిజమైన ఆనందం ఉండదు. స్వార్థంతో ఒంటరిగా సాధించే విజయం కంటే, తోటివారికి సహాయం చేస్తూ నడిచే ప్రయాణమే గొప్పది" అని హితవు పలికాడు. కానీ రాఘవ ఆ మాటలను పెడచెవన పెట్టి, పరుగున కొండ శిఖరం మీద ఉన్న గుడికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ గురువుగారు చిరునవ్వుతో ఎదురుచూస్తున్నారు. "స్వామి, నేను చెప్పినట్టుగానే ఎక్కడా ఆగకుండా పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాను, ఆ రత్నం నాకివ్వండి" అన్నాడు రాఘవ ఆయాసపడుతూ.
రత్నం కోసం తీసిన పరుగులు
అప్పుడు గురువుగారు గట్టిగా నవ్వి, "రాఘవ.. నువ్వు రత్నం కోసం పరుగులు తీసే క్రమంలో దారిలో ఉన్న అందమైన ప్రకృతిని ఆస్వాదించలేదు. నిన్ను సహాయం కోరిన తోటి మనుషుల బాధను చూసి కూడా కనికరించని స్వార్థాన్ని మూటగట్టుకున్నావు. ఇలాంటి స్వార్థపు గెలుపుతో నీకు లోకంలో పేరు రావచ్చు కానీ, మనిషిగా నువ్వు ఓడిపోయావు. నిజమైన విజయం అంటే అందరినీ కలుపుకుంటూ, తోటివారికి ఆసరాగా నిలవడమే" అని చెప్పారు. గురువుగారు చెప్పిన ఆ మాటలు రాఘవ గుండెను తాకాయి. తనలో ఉన్న స్వార్థం, అహంకారం ఎంత తప్పో అతనికి అర్థమయింది. తలవంచుకుని అక్కడి నుంచి కిందకు దిగివచ్చిన రాఘవ.. ఆ రోజు నుంచి ఊరిలో ఎవరికి కష్టం వచ్చినా ముందుండి సహాయం చేయడం మొదలుపెట్టాడు. అందరితో కలిసిమెలిసి ఉంటూ అందరి మనసులు గెలుచుకున్నాడు.
ఈ కథ ద్వారా మనం నేర్చుకోవాల్సిన నీతి ఏంటంటే.. 'కేవలం మన స్వార్థం కోసం పరుగులు తీసి, ఒంటరిగా సాధించే విజయానికంటే.. తోటివారిని కలుపుకుంటూ, అందరితో కలిసి నడిచే ప్రయాణమే అత్యంత గొప్పది. స్వార్థం మనిషిని ఒంటరిగా మిగిలిస్తే, సేవ గుణం అందరి గుండెల్లో చిరకాలం నిలబెడుతుంది' అని. ఇది అందరికీ వర్తిస్తుంది.
Click it and Unblock the Notifications
Sign in with Google
