స్వప్నశకలం

కల కన్నీరై కళ్లలోకి జారింది

కన్నీటి జడిలో విరిగి

తడిసి ముద్దైన కలల శకలాల్ని ఏరి

ప్రేమ నీరెండలో ఆరబెట్టాలనుకుంటే

ప్రేమ ఎప్పుడూ దోబూచులాడుతుందెందుకో

ఒకసారి విశ్వమంతటా తానున్నానని

మరోసారి అనంత శూన్యాన్నని

తన భయద సౌందర్యంతో

దిగ్భ్రమకు గురి చేస్తుంది

ఒకసారి తన సురక్షిత హస్తాలతో

అపురూపంగా లాలిస్తుంది

మరోసారి కనిపించని

కదలనివ్వని బంధనమై చుట్టేస్తుంది

మనసు గుప్పిలి విప్పడం కాదు

చుట్టూ పరుచుకోవడం కావాలి చెదిరిన కలకి

కన్నీటి కెరటాలని కంటి తీరాలు

చాటనివ్వని కనురెప్ప కావాలి విరిగిన కలకి

స్వప్న ప్రాంగణంలోకి
అడుగిడబోయే అతిథి ఎవరైనా
హృదయ స్తబ్దతని ఆర్ద్రం చేసే
వెచ్చటి ప్రేమ కిరణమొకటి
వెంట బెట్టుకు వస్తే బాగుండునని
వేచి చూస్తుంటుంది గడ్డ గట్టిన కల