తెలుగు కవిత: సంకెళ్ళు

ఈ సంకెళ్ళని తెంచుకోవాలని ప్రయత్నించావు చాలాసార్లు

కుదురుగా బ్రతికితే వదులౌతాయని చూసావు
అవి కూడా కుదురుగా వున్నాయి కాని, వదులుకాలేదు

మర్యాదల సరిహద్దులు దాటి విదిలించుకొని చూసావు
చర్మం చిట్లింది కాని, వీలు కాలేదు

దయగల స్త్రీ ఎవరైనా మృదువుగా తొలగిస్తుందనుకొన్నావు
ఇనుపసంకెళ్ళు లతలయ్యాయి కాని, వీడిపోలేదు

కవుల లోకాల్లోకి చేతులుచాపి మాయం చేయాలనుకొన్నావు
ఊహల మంచు విడిపోగానే అవి మరింత మెరిసాయి

జ్ఞానుల స్వేచ్చాగీతాలని అనుసరించి సంకెళ్ళే లేవని ధ్యానించావు
ధ్యానం లోంచి భూమ్మీదికి రాగానే అవి మరింత బరువయ్యాయి

సంకెళ్ళున్నాయి. తెంచుకొనే వేదన వుంది
బహుశా, వాటిని భరిస్తున్న నువ్వెవరో తెలుసుకొని తీరాలి

ఎదురుచూడని సమయంలో
ఊహకందని వైపు నుండి విచ్చుకొనే కిరణమేదో
ఉండీ, లేని బహిరంగ రహస్యంలోకి నిన్ను తెరవాలి

- బివివి ప్రసాద్

English summary

A prominent poet BVV Prasad in his poem Sankellu speaks about fight for individual freedom from the world.