లలితా ప్రసాద్ కవిత 'ప్రయాణం'

యేటిలోకి గాలం విసిరితే

గాలంతో యేటినే లాగుతోన్నట్టుంది

తెల్లారినుంచీ అతనూ ఓ రాయే

వూరు, ఇల్లు, తనవాళ్లూ

యెన్ని వూసులతో గాలం లాగుతోన్నా

తాను మౌని, ముని, కరుణాత్ముడూ

నవ్వుకుంటున్నాడు నిమ్మళంగా

పయనిస్తూ తనలోకి!

2
ఎన్నయినా చెప్పు
ఎవర్నయినా వినూ
సాములు, ఆసాములు
చివర్న నీడతోనే చర్చ

3
నాలోకి చూస్తుంటానా
ఎంత నిర్మానుష్యం
చొక్కా విప్పేస్తే..

4
ఎవరో లాగినట్టు పోతుంది నావ
అవసరాలు, ఆలోచనలూ తాళ్లుపేనినా
దుర్బర, దౌర్బల్య వలల పక్కగా
తోసుకుపోతూంటుంది!

5
నన్ను వెతుక్కుంటానా
నా అడుగులే నాకు విసిగేస్తుంది
కొన్ని వూసులు, మరికొన్ని కన్నీళ్లు
అలలై నావని చుట్టేస్తాయి

6
బడి వొదిలేసినా
చెట్లనీడల్లా పరచుకున్నాయి
స్నేహాలు స్వచ్ఛంగా
జీవనయానమంతా!

7
దారి తప్పిస్తుంటాయి అన్నీ
అన్నీ డొల్లలే...
పలకరింపులు, నవ్వులు
మనసు కన్నీళ్లతో కావలించుకుంటుంది

English summary

T Lalitha Prasad as a poet expresses sensitive feelings. And he expresses the meaning of the life.