భారత్-పాక్ ఉద్రిక్తతల వేళ.. తాజ్ మహల్‌పై గ్రీన్ కాముఫ్లేజ్.. 1971లో ఏమి జరిగిందంటే?

భారత్-పాకిస్థాన్ మధ్య సంబంధాలు ఎప్పుడూ ఒక అగ్నిపరీక్ష లాంటివే. సరిహద్దుల్లో చిన్నపాటి సంఘటన జరిగినా, అది ఇరు దేశాల మధ్య ఉద్రిక్తతలను పెంచి, ఆందోళనకరమైన వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఇటీవల జమ్మూకశ్మీర్‌లోని పహెల్గామ్ వద్ద జరిగిన భయంకరమైన ఉగ్రదాడిలో 26 మంది అమాయక ప్రజలు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. అనేక మంది త్రీవంగా గాయపడ్డారు. ఇది ఈ ఉద్రిక్తతలను మరింత తీవ్రతరం చేసింది. ఈ దాడికి పాకిస్థాన్ పెంచిపోషిస్తున్న ఉగ్రవాదమే కారణమని భారత్ తీవ్రంగా ఆరోపిస్తోంది. అందుకు తగ్గ కఠిన చర్యలు కూడా తీసుకుంటోంది. ప్రస్తుతం ఇరు దేశాల సైన్యాలు అప్రమత్తంగా ఉన్నాయి, సరిహద్దుల్లో యుద్ధ వాతావరణం కప్పుకోవడంతో పరిస్థితి ఆందోళనకరంగానే ఉంది.

ఇలాంటి సున్నితమైన, ఉద్రిక్త పరిస్థితులు నెలకొన్న నేపథ్యంలో, గతంలో ఇరు దేశాల మధ్య జరిగిన యుద్ధాల గురించి, ఆ భయానక సమయాల్లో భారతదేశం తన చారిత్రక సంపదను, జాతీయ చిహ్నాలను ఎలా కాపాడుకుందో గుర్తు చేసుకోవడం అవసరం. ముఖ్యంగా 1971లో జరిగిన భారత్-పాకిస్థాన్ యుద్ధం మన చరిత్రలో ఒక కీలక, సంక్లిష్టమైన ఘట్టం. అది కేవలం భవనాలను కాపాడుకోవడం కాదు, మన దేశ ఆత్మగౌరవాన్ని, అస్తిత్వాన్ని రక్షించుకునే ప్రయత్నం.

చారిత్రక కట్టడాలే లక్ష్యంగా..
ఆ భయంకరమైన యుద్ధం జరుగుతున్నప్పుడు, భారత ప్రభుత్వం ఒక తీవ్రమైన ఆందోళనతో ఉంది. యుద్ధంలో సైనిక స్థావరాలు లక్ష్యంగా మారడం సహజం. కానీ, చారిత్రక కట్టడాలు, కళాఖండాలు ఒక జాతికి చెందిన ప్రజల మనోధైర్యాన్ని, చరిత్రను గుర్తుచేస్తాయి. కనుక పాకిస్థాన్ వైమానిక దళం కేవలం సైనిక స్థావరాలు, ఎయిర్‌ఫీల్డ్‌లనే కాకుండా, భారతదేశపు కీర్తికి, సంస్కృతికి, చరిత్రకు ప్రతీకలైన చారిత్రక కట్టడాలను లక్ష్యంగా చేసుకోవచ్చని అనుమానించింది. ఎందుకంటే, అద్భుతమైన స్మారక చిహ్నాలను ధ్వంసం చేయడం ద్వారా ఒక దేశపు ఆత్మగౌరవాన్ని, ప్రజల నైతిక స్థైర్యాన్ని దెబ్బతీయవచ్చని శత్రు దేశాలు భావిస్తాయి.

ఇలాంటి దురాలోచనలను అడ్డుకోవడానికి, భారతదేశపు కీర్తి కిరీటంగా ప్రపంచంలోనే అద్భుత కట్టడంగా వెలుగొందే తాజ్ మహల్ ను కాపాడుకోవడానికి భారత ప్రభుత్వం ఒక అద్భుతమైన, చారిత్రక ముందుజాగ్రత్త చర్య తీసుకుంది. ప్రపంచ వింతల్లో ఒకటిగా, ప్రేమకు నిత్యనూతన ప్రతీకగా నిలిచే తెల్ల పాలరాతి సౌధం తాజ్ మహల్. యుద్ధ సమయంలో పాకిస్థాన్ వైమానిక దాడుల్లో ఇది దెబ్బతినే ప్రమాదం ఉందని గ్రహించిన అధికారులు, దీనిని శత్రువుల కంటపడకుండా మరుగుపరచాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

తాజ్‌మహల్‌పై కాముఫ్లేజ్..
ఈ అజరామరమైన చారిత్రక కట్టడాన్ని వైమానిక దాడుల నుంచి రక్షించడానికి, భారత సైన్యం ఒక భారీ 'కాముఫ్లేజ్' (Camouflage) వ్యూహాన్ని అమలు చేసింది. ఈ వ్యూహంలో భాగంగా, ఒక భారీ ఆకుపచ్చ రంగు వస్త్రాన్ని ఉపయోగించి తాజ్ మహల్ మొత్తాన్ని కప్పివేశారు. దూరం నుంచి లేదా ఆకాశం నుంచి చూస్తే, అది తన సహజసిద్ధమైన తెల్ల రంగులో కాకుండా, పరిసరాల్లోని చెట్లు, పొదలు, పచ్చదనంతో కలిసిపోయి ఒక సాధారణ గుట్టలా లేదా ఒక నివాస ప్రాంతంలా కనిపించేలా ఈ కాముఫ్లేజ్ చేశారు. శత్రు విమానాలకు, రాడార్లకు చిక్కకుండా, సాధారణ భూభాగంలో కలిసిపోయినట్లుగా కనిపించడమే దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.

కేవలం కప్పడమే కాదు, రాత్రి సమయాల్లో తాజ్ మహల్ చుట్టూ ఉండే విద్యుత్ దీపాలను పూర్తిగా ఆపివేశారు. చీకట్లో కూడా శత్రు విమానాలకు మార్గనిర్దేశం చేయగలిగే ఎలాంటి కాంతి కనిపించకుండా జాగ్రత్త పడ్డారు. అదే సమయంలో, తాజ్ మహల్, దాని పరిసర ప్రాంతాల్లో భద్రతను మరింత కట్టుదిట్టం చేశారు. సైనిక దళాలు నిరంతరం పహారా కాశాయి.

శత్రుదేశం రాడార్‌లకు కనిపించకుండా..
తాజ్ మహల్ కే కాకుండా, భారతదేశంలోని ఇతర కీలక చారిత్రక కట్టడాలైన ఢిల్లీలోని ఎర్రకోట (Red Fort), కుతుబ్ మినార్ (Qutub Minar), రాజస్థాన్ లోని స్వర్ణ కోటగా పేరుగాంచిన జైసల్మేర్ కోట (Jaisalmer Fort) వంటి వాటికి కూడా ఇలాంటి జాగ్రత్తలే తీసుకున్నారు. కొన్ని సందర్భాల్లో, శత్రువులను తప్పుదోవ పట్టించడానికి అసలు కట్టడాల పక్కన నకిలీ నిర్మాణాలు (Dummy Structures) చేపట్టారు లేదా వివిధ కాముఫ్లేజ్ పద్ధతులను ఉపయోగించి అసలు కట్టడాలు రాడార్ కు కనిపించకుండా, గుర్తించబడకుండా చేశారు.

భారత ప్రభుత్వం తీసుకున్న ఈ దార్శనికతతో కూడిన రక్షణ చర్యలను స్థానికులు ఎంతగానో ప్రశంసించారు. ముఖ్యంగా ఆగ్రా నగర ప్రజలు ఈ విషయంలో అసాధారణమైన సహకారాన్ని అందించారు. వారు తాజ్ మహల్ ను కేవలం ఒక పర్యాటక కేంద్రంగానో, కట్టడంగానో కాకుండా, తమ చరిత్రకు, భారతదేశపు గుర్తింపుకు, తమ ఆత్మగౌరవానికి ప్రతీకగా భావించారు. తమ ప్రియమైన తాజ్ ను కాపాడుకోవడానికి ప్రభుత్వంతో పాటు తామూ భాగమయ్యామని గర్వపడ్డారు. వారి సహకారం లేకుండా ఇంత పెద్ద కట్టడాన్ని విజయవంతంగా కాముఫ్లేజ్ చేయడం కష్టమయ్యేది.

ఈ చర్యల ద్వారా 1971 యుద్ధంలో మన అమూల్యమైన చారిత్రక వారసత్వం విజయవంతంగా సురక్షితంగా ఉంచబడింది. దేశం క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో, యుద్ధ భయం నెలకొన్నప్పుడు, ప్రభుత్వం, సైన్యం, సామాన్య ప్రజలు కలిసికట్టుగా, ఒకే లక్ష్యంతో ఎలా పనిచేస్తారో ఈ సంఘటన నిరూపించింది. తాజ్ మహల్ వంటి అద్భుతాలు నేటికీ చెక్కుచెదరకుండా, తమ వైభవాన్ని కోల్పోకుండా నిలబడి ఉన్నాయంటే, వాటి వెనుక నాటి పాలకుల ముందుచూపు, సైనికుల అంకితభావం, పౌరుల దేశభక్తి కలగలిసిన ఇలాంటి అద్భుతమైన రక్షణ వ్యూహాలు ఉన్నాయనేది అక్షర సత్యం. ఇది మన చరిత్రలో గర్వించదగిన ఘట్టం.

English summary

To protect the historic monument from airstrikes, the Indian Army implemented a massive 'camouflage' strategy. As part of this strategy, the entire Taj Mahal was covered with a huge green cloth. When viewed from a distance or from the sky, it was camouflaged so that it would not appear to be its natural white color, but would blend in with the surrounding trees, bushes, and greenery, making it look like a normal hill or a residential area. The main purpose of this was to make it appear to blend into the general terrain, without being detected by enemy aircraft and radars.