ఉండాల్సిందే! (కవిత)
కారడవిలో కారు చీకట్లో
చూస్తే వికసిస్తది
తాకితే తేనెలూరతది
ఏమీ కోరదు
ఏమీ ఇవ్వలేను కూడా
చేతిలో ఫలాలు నోటికందవు
మనం కననివాళ్లకూ, కన్నవాళ్లకూ
పంచి పెట్టాం కదా!
క్షమించు ప్రియా! మన్నించు
త్యాగాన్ని మాత్రమే నేర్పినందుకు
వసంతాలూ నందనవనాలూ ఇవ్వనందుకు
దోసిలి పట్టాల్సి వచ్చే సరికి అలసిపోయావా?
వద్దు తల్లీ! వద్దు!!
కంచంలో ముద్దలు పెట్టుకునే వేళల్లో
ఎవరెవరు వస్తారో, ఎంత మంది వస్తారో?!
మరు జన్మ ఉన్నదో లేదో...
ఆ జా సనమ్ మధుర్ చాందినీ మే హమ్
రా! కలిసే పోదాం!!
- కాసుల ప్రతాపరెడ్డి
Click it and Unblock the Notifications
Sign in with Google