ఊరు బడి

ఊరు బడి
పొద్దున్నే ఒళ్లు విరుచుకుంది
లేత కిరణం వెచ్చదనంతో
పులకరించింది
వెయ్యి రెక్కలను చాచి బాల్యాన్ని
అక్కున చేర్చుకుంది
స్మృతుల్ని ఏరుకుందామని వెళ్లితే
పలకరిస్తుంది అమ్మలా
గుర్తు చేస్తుంది కురిపించిన
ప్రశ్నల జల్లులను
ఒక తరానికి జీవం పోసి
కొండలా నిలిచింది
నిలబడటం గూర్చి నూరిపోసి
విశ్వానికి నమూనాగా నిలిచింది
నిజంగా ఊరుబడి ఇప్పటికీ
ఊరట కలిగిస్తుంది
అందుకే
మా కుర్రాణ్ని అప్పజెప్పి వచ్చాను.